W niedzielę, 2 sierpnia, w Parafii Katedralnej Kościoła Polskokatolickiego pw. Świętego Ducha w Warszawie przed rozpoczęciem MszyŚwiętej bp Henryk Dąbrowski odmówił krótką modlitwę przy tablicy upamiętniającej Bohaterów Powstania Warszawskiego.Polecił Bogu wszystkich poległych Powstańców oraz prosił o pokój i błogosławieństwo dla wolnej i niepodległej Polski.
Tego samego dnia o godz. 16.00 w katedrze odbyło się nabożeństwo patriotyczne z okazji 106. rocznicy wymarszu 201 Ochotniczego Pułku Szwoleżerów na front wojny polsko-bolszewickiej. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele środowiska szwoleżerów, którzy oddali hołd żołnierzom Pułku oraz złożyli kwiaty przy tablicy upamiętniającej 201/3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich. Obchody były również okazją do przypomnienia historii formacji utworzonej z ochotników w 1920 roku oraz podkreślenia znaczenia pielęgnowania pamięci o bohaterach walczących o niepodległość Polski i przekazywania tych tradycji kolejnym pokoleniom. Szczegółowa relacja z nabożeństwa pod LINKIEM
i na TRANSMISJI.
Zdjęcia: Szwadron Honorowy 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich im płk J. Kozietulskiego
Fragmenty artykułu pt.: „W hołdzie Bohaterom Powstania Warszawskiego 1944”, Rodzina (nr 8/2026)
1 sierpnia – tego dnia zamiera ruch w Warszawie. Jest godzina 17. Przenikliwy dźwięk syren przypomina, że to jest właśnie ta godzina, kiedy wybuchło przed laty najtragiczniejsze dla stolicy powstanie. Przechodnie stają „na baczność”, a mieszkańcy przez minutę ciszy oddają hołd pamięci o Swoich Bohaterach. Warszawa pamięta…
1 sierpnia – Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego ustanowiony został w 2009 roku jako święto państwowe. Wcześniej dzień ten był równie ważny i pamiętny dla Warszawy. Celem Powstańców było wyzwolenie Warszawy z rąk Niemców i utworzenie w stolicy ośrodka polskiej władzy państwowej przed oczekiwanym wkroczeniem wojsk sowieckich. Ta największa akcja zbrojna podziemia w okupowanej przez Niemców Europie stała się symbolem heroizmu Polaków i ich umiłowania wolności. Mieszkańcy Warszawy, umęczeni niemieckim terrorem, stanęli do walki, która – jak wierzyli – miała przynieść wyzwolenie Warszawy i przywrócenie wolności jej mieszkańcom. (…) Kiedy wybiła godzina „W” – czyli godzina 17 – w dniu 1 sierpnia 1944 roku,
ludność Warszawy stanęła do zbrojnej walki ze znienawidzonym okupantem. (…) 2 października 1944 roku, po 63 dniach walki, Powstanie Warszawskie upadło, a Warszawa płonęła, podpalana do reszty przez hitlerowców oprawców. (…) W walce z niemieckim okupantem poległo ok. 200 tysięcy ludności cywilnej. Szacuje się, że w Powstaniu wzięło udział około 45 tys. Powstańców, 18 tysięcy zginęło, a 25 tys. zostało rannych. Poległo też 16 tysięcy żołnierzy. (…).