Ramowe wytyczne 

[uzgodnione] pomiędzy -

 Unią Utrechcką a Papieską Radą ds. Jedności Chrześcijan 

 

 

 

   1. Preambuła 

   W ubiegłych lalach przechodzenie duchownych [do innego Kościoła] znacznie pogorszyło stosunki pomiędzy Kościołem rzymskokatolickim a Unią Utrechcką. Sytuacje taka jest - z ekumenicznego punktu widzenia - wyzwaniem dla obu Kościołów. Ten problem można przezwyciężyć tylko w taki sposób, gdy obie strony rozpoczną szczerą rozmowę, nacechowaną uczciwą wolą nawrócenia i pojednania. Niniejsze ramowe wytyczne zamierzają stworzyć uregulowania, które umożliwią - w sposób ekumenicznie w pełni odpowiedzialny - przejście duchownych [do innego Kościoła].

 

   2. Poprawa wzajemnej komunikacji 

   Warunkiem ekumenicznie odpowiedzialnego działanie jest uprzednie wzajemne komunikowanie się. Toteż należy dążyć do porozumienia w sprawie regularnej wymiany informacji pomiędzy osobami odpowiedzialnymi na poziomie kierownictwa kościelnego każdego kraju, jak i [na poziomie] międzynarodowym, we wszystkich sprawach interesujących obie strony. Taka wymiana informacji jest skutecznym sposobem stworzenia klimatu, w którym może wzrastać owocna współpraca. Komunikacja i odpowiedzialna współpraca jest wymagana zwłaszcza w przypadku przechodzenia duchownego z jednego Kościoła do drugiego.

 

   3. Przejście duchownych 

Przechodzenie duchownych [do innego Kościoła] stwarza problemy dla obu stron i jest to [dla nich] równie bolesne, gdy duchowny nie jest w stanie dotrzymać przyrzeczeń łożonych przy swoich święceniach, i mimo konsekwencji kościelno-prawnych, przechodzi do innego Kościoła. Z drugiej strony należy respektować decyzję sumienia jednostki, która często następuje po długich, wewnętrznych rozterkach. Z tego wynika dla obu stron zobowiązanie do współpracy w przypadku przejścia duchownego, aby ograniczyć związane z przejściem obciążenia dla parafii, powstrzymać wszelkie formy prozelityzmu i w ten sposób zapobiec w przyszłości pogorszeniu się stosunków ekumenicznych. W toku poprawy wzajemnych stosunków, przewodniczący Międzynarodowej Konferencji Biskupów Starokatolickich Unii Utrechckiej, jak i przewodniczący Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan uzgadniają następujące wytyczne ramowe

 

   4. Ramowe wytyczne

   4.1 Właściwe władze diecezjalne informują się wzajemnie przed postanowieniem o przyjęciu duchownego. 
   4.2 Po przyjęciu duchownego należy zachować okres karencji (co najmniej 3 miesiące). Ten czas przejściowy służy studium teologii, liturgii i praktyki (Praxis) pastoralnej Kościoła, do którego duchowny pragnie przejść. Ponadto zaleca się, aby czas przejściowy wykorzystać do pastoralnych zajęć praktycznych (Praktikum), które jednak nie obejmują sprawowania Eucharystia i udzielania wszelkich innych sakramentów. 
   4.3 Do kompetencji osób odpowiedzialnych na poziomie kierownictwa kościelnego każdego kraju, należy opracowanie postanowień dotyczących zabezpieczenia finansowe- go duchownych w okresie karencji. 
   4.4 Duchowny przechodzący [do innego Kościoła] nie zostanie ustanowiony na terytorium tej parafii (tych parafii), w której (których) był on dotąd czynny. 

 

   5. Wprowadzenie w życie wytycznych ramowych 

   5.1 Niniejsze wytyczne ramowe zostaną przekazane przez przewodniczącego Międzynarodowej Konferencji Biskupów Starokatolickich Unii Utrechckiej wszystkim Kościołom członkowskim Unii Utrechckiej, jak i przez przewodniczącego Rady ds. Jedności Chrześcijan - Konferencjom Episkopatu Kościoła rzymskokatolickiego odpowiednich krajów. 
   5.2 Biskup (zwierzchnik) każdego Kościoła członkowskiego Unii Utrechckiej, jak i przewodniczący Konferencji Episkopatu Kościoła rzymskokatolickiego odpowiedniego kraju nawiążą kontakt, aby zbadać, na ile ramowe wytyczne wymagają własnych krajowych przepisów wykonawczych albo uzupełnień. 
   5.3 Kościoły członkowskie Unii Utrechckiej, jak i Konferencje Episkopatu Kościoła rzymskokatolickiego, aprobują - zgodnie że swymi własnymi statutami - ramowe wytyczne oraz narodowe przepisy wykonawcze i uzupełnienia. 
   5.4 Ramowe wytyczne - wraz z narodowymi przepisami wykonawczymi i uzupełnieniami - wchodzą w życie, w każdym kraju, po aprobacie przez właściwe organy obu stron. 

 

   6. Przyszłe stosunki 

   Ramowe wytyczne zamierzają otworzyć drogę, stworzyć nowe zaufanie, aby na tej podstawie móc 
w przyszłości omawiać ze sobą także inne, interesujące obie strony, problemy pastoralne i teologiczne.

 

 

 Watykan,dnia 29. października 1996 r. 
Kardynał Edward Idris Cassidy 
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan 

Utrecht, dnia 11. listopada 1996 
Arcybiskup Antomus Jan Glazemaker 
Przewodniczący 
Międzynarodowy Konferencja 
Biskupów Starokatolickich Unii Utrechckiej