Homilia biskupa Marka Solarczyka
21.01.2012 r. Warszawa. Katedra Kościoła Polskokatolickiego.
Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

"Przemienieni przez zwycięstwo Pana nad złem"

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2012r. Katedra Polskokatolicka w Warszawie „Drodzy Bracia i Siostry! Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2012r. Katedra Polskokatolicka w Warszawie
Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2012r. Katedra Polskokatolicka w Warszawie Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2012r. Katedra Polskokatolicka w Warszawie Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2012r. Katedra Polskokatolicka w Warszawie

Przeżywając kolejny dzień naszych ekumenicznych starań stajemy wobec Boga, który stawia nas razem z Jezusem Chrystusem na pustyni w postawie postu i doświadczenia walki z kusicielem.

Tajemnica pustyni przypomina nam niezmiernie ważny dla człowieka moment, gdy w pozornej bezczynności serce człowieka potrafi zaznać bezradności, ale jednocześnie napełnić się radością, której towarzyszy niezachwiana radość z bliskości Boga. Nasza dzisiejsza modlitwa przywołuje te tajemnice i otwiera przed nami wielkie wezwanie do przejścia drogą Zbawiciela (...). Doświadczenie ciszy, odsunięcie wszelakich wrogości, zafałszowanego obrazu siebie i drugiego człowieka, uspokojenie ludzkich reakcji na różnorakie sprawy — oto owoce pustynnego doświadczenia. Człowiek uczy się takiej postawy przez praktykowanie cielesnego, duchownego i emocjonalnego postu. Jakże przydatne staje się wyciszenie i ograniczenie ludzkich reakcji, dzięki czemu człowiek przeżywa intymną refleksję nad wartością Boga w swoim życiu i odkrywa konieczność męstwa w składaniu codziennie osobistego świadectwa. Owocem pustyni jest także potwierdzenie wierności przyjętym zasadom, które nie pozwolą na przyłączenie się do niesprawiedliwych oskarżeń drugiego człowieka i szukania tylko ludzkiej sprawiedliwości, której ceną tak często jest poniżenie, pogarda, odrzucenie i krwawiąca przez długie lata rana ludzkiego serca. To jest także czas przeciwstawienia się większości naszych życiowych towarzyszy. Odkrywa się wówczas wielkość ludzkiego serca, które pokonując egoistyczne reakcje potrafi okazać miłość tym, którzy uczynili im wcześniej zło, tym, których dzisiejsze słowo nazywa wrogami, czy nieprzyjaciółmi.

Tajemnica pustyni to także dokonująca się w ciszy ludzkiego serca tajemnica Mocy Boga, który odnawia fundamenty ludzkich spraw i przekonuje, że jesteśmy obdarzeni godnością Dziecka Bożego. Dziecka, które może do Boga wołać Abba, Ojcze, a dzięki temu wierzyć, że On stoi przy nas i przekonuje o naszej wartości i powierzonej nam Mocy Ducha Świętego.

Kiedy do Jezusa przystąpił kusiciel, powiedział: Jeśli jesteś Synem Bożym. Jak bardzo potrzeba nam usłyszeć w naszych sercach: Jesteście Dziećmi Boga! Głos od samego Boga, który przekonuje: W Imię Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela będą wam poddane wszelkie moce złego: ustąpią słabości, zostaną usunięte przeszkody, Bóg wprowadzi harmonię Swojej Miłości i Swojego Pokoju.

Dar usłyszenia Bożego wołania — Jesteś Moim Dzieckiem, potrafi dotrzeć do człowieka nawet wówczas, a może dopiero wówczas, kiedy wspomni działanie Złego w swoim życiu. Ludzkie słabości, podziały, błędne decyzje, opory i pretensje — znaki działania Złego, który potrafił przekonać człowieka do swoich celów, za łaską Boga potrafią być fundamentem zwycięstwa łaski Bożego Ducha. To On przemawia do ludzkiego serca i przekonuje: potrafisz nie rozgłaszać fałszywych wieści; nie świadczyć na korzyść bezprawia; nie przyłączać się do tłumu, aby wyrządzać zło; jesteś zdolny do okazania miłości temu, którego inni nazywają twoim wrogiem, a ty sam nieraz niesiesz rany przez niego zadane; potrafisz stanąć obok niewinnego i niesprawiedliwie osądzanego, aby być jego ratunkiem. Potrafisz nie dać się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężać!

Nasze dzisiejsze spotkanie, modlitwa, wspólnota uwielbienia dla Zbawiciela Jezusa Chrystusa, wprowadza nas w te tajemnice. Idźmy z Imieniem Jezusa Chrystusa w naszych sercach, na naszych ustach i w naszych uczynkach. Bogu oddajmy pokłon i Jemu samemu służmy".

„Niech naszym drogowskazem i źródłem nadziei będą słowa Apostoła Pawła: Bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostanie daremny w Panu (1 Kor 15, 58).

Amen."