25-lecie sakry biskupiej Zwierzchnika Kościoła Polskokatolickiego w RP Wiktora Wysoczańskiego

Przemówienie Biskupa Janusza Narzyńskiego

"Ekscelencjo,
Najdostojniejszy Księże Biskupie!
Umiłowany Jubilacie!

Jubileusz 25-lecia sakry biskupiej to niepowtarzalny kairos, wpisany w życie Kościoła, to wydarzenie łaski i cudowny dar Trójjedynego Boga, który wybranym Sługom, Pasterzom, Biskupom, powierza dar szczególnej służby i władzy budowania Owczarni Chrystusowej, w duchu „...jedności wiary i poznania Syna Bożego... abyśmy już nie byli małymi dziećmi, niesionymi falami i powiewem wiatru jakiejkolwiek nauki, którą chytrze posługują się ludzie, zwodząc na manowce...", lecz abyśmy „...trwając zaś w prawdziwej miłości, wzrastali pod każdym względem ku Temu, który jest Głową, Chrystusem" (Ef 4,13-15). Jako ludzie wiary, odczytujemy doświadczenie tego uroczystego Jubileuszu, jako widzialny znak samego Jezusa Chrystusa i uobecnienie misterium posługi biskupiej wszczepionej mocą Ducha Świętego, w samo serce Kościoła.

Ożywieni duchem takiej wiary, gorąco dziękujemy Wszechmogącemu Bogu za błogosławiony dzień Jubileuszu i zjednoczeni w modlitwie dziękczynnej z całą wspólnotą Ludu Bożego, wołamy słowami Psalmisty. „Dziękujcie Panu, albowiem jest dobry. Albowiem łaska Jego trwa na wieki (Ps 118, 2a), „Oto dzień, który uczynił Pan. Weselmy się i radujmy się w nim" (Ps 118, 24).

Z serca wdzięczni Opatrzności za historyczny Jubileusz w tym świętym miejscu, odbieramy to doniosłe wydarzenie jako dar miłości Boga dla Kościoła, który jako „stały cud dziejów świata", trwa jako znak łaski i obecności Tego, który był...wczoraj i jest dziś, Ten sam... na wieki"
(Hbr 13, 8).

Przed 25-ciu laty, Bóg dał Kościołowi Polskokatolickiemu w RP, Kapłana, Pasterza, Biskupa, Zwierzchnika Kościoła, który zaliczony w poczet następców Apostołów, jest głosem Chrystusa, Jego instrumentem i organem w budowaniu komunii miłości z żywym Bogiem objawionym w Jezusie Chrystusie, który jest sakramentem naszego Odkupienia. Misterium tego świętego powołania, poczęte w tajemnicy Krzyża i Zesłania Ducha Świętego, oznacza uczestnictwo w kapłaństwie Jezusa Chrystusa, jest życiem Jego Ciała „...na ofiarę żywą, świętą, podobającą się Bogu" (Rz 12,1) i wyraża pełną tożsamość z Tym, który „ofiaruje siebie i który rozdaje Ciało swoje w świętej Eucharystii". Jako niestrudzony Świadek Jezusa Chrystusa, Głosiciel Ewangelii, Sługa Kościoła, Biskup i "...dobry szafarz różnorodnej łaski Boga" (1P 4,10), głosi Ksiądz Biskup, wiernie i z oddaniem Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, bo „On musi wzrastać, a ja stawać się mniejszym" (J 3, 30). Oddany wielkiej sprawie ekumenizmu i wierny słowom modlitwy arcykapłańskiej naszego Pana „...aby wszyscy byli jedno" (J 17, 21), uczy nas Ksiądz Biskup bycia ze sobą i bycia dla innych w Jezusie Chrystusie. Katolickość, powszechność, otwartość Jego diakonii ekumenicznej, zakorzeniona w „otwartej Księdze Ewangelii i naznaczona Krzyżem Tego, który jest Głową Kościoła... Jego Ciałem, pełnią Tego, który wszystko doskonale wypełnia" (Ef 1, 22-23), sprawia, że nawet w sytuacji podziału i konfesyjnego pluralizmu, chrześcijaństwo zachowuje swą pierwotną nadprzyrodzoną, eklezjalną jedność w Jezusie Chrystusie. Tak głoszona i w ten sposób tu i teraz pojmowana i nauczana katolickość Kościoła Polskokatolickiego, bardzo potrzebna jest rodzimej ekumenii nad Wisłą i całej wspólnocie chrześcijańskiej w dzisiejszym świecie.

Od wielu lat jest Dostojny Jubilat niestrudzonym rzecznikiem i uczestnikiem modlitewnych nabożeństw ekumenicznych. Ta serdeczna troska o miejsce modlitwy w ekumenicznym i chrześcijańskim obcowaniu, uczy nas otwartości na to, co Duch Święty mówi do Kościoła i umożliwia wspólne świadectwo wobec Świata.

W tym duchu modląc się w intencji Najdostojniejszego Jubilata, z serca prosimy Jego Ekscelencję o przyjęcie najlepszych życzeń, wielu łask i błogosławieństw Bożych, daru zawsze dobrego zdrowia oraz błogosławionych owoców w służbie dla Kościoła Polskokatolickiego, a na tej drodze dla Świętej sprawy Królestwa Bożego w naszej Ojczyźnie.

Te myśli najlepsze i wyrazy oddania w Jezusie Chrystusie, wspieramy słowami ufnej nadziei w Tym, któremu zawierzył mąż Boży:
Pan jest mocą i tarczą,
Jemu zaufało moje serce,
Doznałem pomocy i ucieszyło się me serce,
Więc będę Go wysławiał moją pieśnią.
Pan jest mocą ludu swego,
I twierdzą zbawienia swego pomazańca
".
(Ps 28, 7-8)

Soli Deo Gloria per Christum. Amen.

 

Ośrodek Konferencyjno-Studyjny im. Bpa Edwarda Herzoga w Konstancinie,
5 czerwca 2008 r.