Czy niebo jest tylko dla Aniołów ?

 

 

  Zdarza się, że niektórzy ludzie zrażają się do chrześcijańskiej drogi życia z tego tylko powodu, iż domaga się ona od tych, którzy nią kroczą wielu wyrzeczeń — i to nie tylko na jakiś czas jednorazowo, lecz ciągle, przez całe życie, aż do śmierci.

   Krytycy surowych praw moralnych nie twierdzą, że normy etyczne chrystianizmu są złe, uznają ich walory i podziwiają każdego, kto potrafi zachować wszystkie przykazania. Obstają jednak przy przekonaniu, że te wyżyny przekraczają możliwości przeciętnego człowieka. Pogląd ten podziela wielu chrześcijan, którym nie udało się oderwać od przeciętności, wznieść ponad szarzyznę życia, unikać grzechów i walczyć z wadami. Widząc, że nie udaje się to również innym ludziom z ich otoczenia, rezygnują w ogóle z wszelkiego wysiłku duchowego, zadowalając się zwyczajowymi praktykami i dbając jedynie o pozory. Z czasem i pozory przestają odgrywać jakiekolwiek znaczenie. Dużą winę za taki stan rzeczy ponosi sam Kościół, eksponując wzorce do naśladowania, które pozbawione są wad ludzkich, wyidealizowane i otoczone aureolą niedościgłej nieprzeciętności. Czas najwyższy powiedzieć wszystkim wyznawcom Chrystusa, że Niebo przeznaczone jest nie tylko dla Aniołów i herosów ludzkich, ale również dla niezliczonych rzesz ludzi, odkupionych męką i śmiercią Chrystusa. Po to przecież Bóg posłał Syna swego na świat, aby w Nim i przez Niego każdy człowiek uzyskał zbawienie.

   „Wolą Bożą jest uświęcanie wasze" — mówi św. Paweł do Tesaloniczan. Apostoł Paweł nie przebywał długo wśród wiernych w Tesalonice. Swój wpływ na młodą gminę chrześcijańską przedłużał więc listami, w których

   Nie wystarczy — zdaniem św. Pawła — sama wiara i uznanie Chrystusa za Boga i Zbawiciela. Tej wierze musi towarzyszyć nieustanne dążenie do świętości, czyli doskonałości moralnej. Nie o jakieś nadzwyczajne czyny chodzi, lecz o poważne traktowanie praw Bożych.

   Jaka jest wola Boża? Uświęcenie każdego chrześcijanina, a więc nie tylko wybranych. To uświęcenie zdobywamy zgodnością postępowania z prawem Ojca niebieskiego, przede wszystkim prawem miłości. Z nauki Ewangelii wiemy, że człowiek może objawić swoją miłość do niewidzialnego Boga poprzez prawdziwą miłość bliźniego.

   Apostoł Paweł domaga się od swoich uczniów i adresatów uczciwości we wszystkich dziedzinach życia, także w dziedzinie współżycia intymnego. Godziwe korzystanie z prawa do życia płciowego, chrześcijanin nabywa wyłącznie przez małżeństwo z jedną kobietą. Wszelkie kontakty pozamałżeńskie stanowią naruszenie prawa małżeńskiego i godności własnej. „Bóg bowiem nie powołał nas do nieczystości, ale do świętości" — głosi Apostoł Narodów.