Z  życia  naszych parafii

Wspólne  świętowanie

W świadomości naszego narodu święto Bożego Ciała zajmuje poczesne miejsce. Tego dnia, od dawien dawna, wychodzimy na ulice naszych miast i wsi, aby cześć oddać Bogu; aby zamanifestować naszą przynależność do grona dzieci Bożych. Tak było również w Boże Ciało A.D. 2001. 
Wzorem lat poprzednich, również w tym roku parafianie z Lublina uczestniczyli w uroczystościach Bożego Ciała w innej, polskokatolickiej parafii. W dniu 14 czerwca 2001 r., w godzinach porannych udaliśmy się autokarem do parafii w Okolę, aby tam — razem ze wspólnotą prowadzoną przez ks. prob. Huberta Szryta — uczestniczyć w uroczystej Mszy św., a zaraz potem w procesji do czterech ołtarzy, pięknie przyozdobionych przez parafian z Okoła. Blisko 130 kilometrową odległość między naszymi parafiami przebyliśmy — jak nam się wydawało — bardzo szybko. 
O godzinie 11.30, rozpoczęła się liturgia Mszy św., którą miałem zaszczyt celebrować. Wypełniona po brzegi świątynia oraz plac przykościelny rozbrzmiewała gromkim śpiewem i modlitwą płynącą z głębi serc. Ks. Hubert Szryt wraz z dziećmi i młodzieżą przygotował oprawą lektorską i liturgiczną. 
Po okolicznościowej homilii, głoszonej przez ks. proboszcza, na jego ręce pielgrzymi z Lublina przekazali ornat dla siostrzanej parafii w Okolę, co było szczególnym darem przyniesionym do ołtarza na Ofiarowanie. W czasie tej eucharystycznej liturgii do Komunii przystąpiło bardzo wiele osób. Chwilę później, wdzięczni Bogu za dar Ciała i Krwi Pańskiej, ruszyliśmy poprzedzani Krzyżem, chorągwiami, licznym gronem ministrantów i dzieci sypiących kwieciem, do czterech ołtarzy przygotowanych wokół świątyni. 
Po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem, dobiegły końca ceremonie Bożego Ciała. 
Ks. Hubert Szryt podziękował za wspólną modlitwę i zaprosił gości z Lublina na posiłek przygotowany w miejscowej szkole, aby po strawie dla ducha posilić także nasze ciała. Miłym uzupełnieniem tej części naszego pobytu w Okolę był występ miejscowego Zespołu Ludowego, który zaprezentował lokalne — choć nie tylko — pieśni i piosenki. Przed udaniem się w drogę powrotną, razem z ks. Hubertem poszliśmy jeszcze na długi spacer wzdłuż urokliwej rzeczki — Kamiennej, jaka przepływa przez Okół. 
Rozstając się z parafią i parafianami z Okoła, z obu stron płynęły słowa podziękowań, zapewnień o modlitwie oraz nadziei na rychłe, ponowne spotkanie. Wszyscy byliśmy wdzięczni Panu Bogu za tę wspaniałą uroczystość, za możliwość poznania się oraz cudowną pogodę. 
Takie wspólne świętowanie ważnych uroczystości kościelnych, czy parafialnych, przez polskokatolików rozproszonych w całym kraju, otoczonych przez wyznawców innych wspólnot, dodaje sił nie tylko nam — duchownym — ale również, a może przede wszystkim tym. którzy tworzą te polskokatolickie parafie. Pozwala nam odczuć, że nie jesteśmy jedyną taką parafią, czy to w Lublinie, Okolę, Warszawie, czy w jeszcze innej miejscowości; że nie tylko my zmagamy się z tak bardzo delikatnymi sprawami, które dotyczą naszej duszy, wiary. relacji ze Stwórcą, a wynikają po części, z obranej przez nas polskokatolickiej drogi do Boga.

 

 Ks. Andrzej Gontarek