Z  życia  naszego  Kościoła

Uroczystość  patronalna  w  Długim  Kącie

( 19 marca 2001 r.)

 

Święcenia  diakonatu

Parafia w Długim Kącie co roku obchodzi dwa święta patronalne: uroczystość św. Józefa w dniu 19 marca i św. Anny w dniu 26 lipca. Wspólnota parafialna żadnego z tych świąt nie przenosi na nie dzielę, jak robią to inni, gdy odpust wypada w dniu powszednim.
Wierni z Długiego Kąta bardzo chętnie uczestniczą w świętach swojej parafii. Nie odstraszają ich nawet najbardziej niesprzyjające warunki atmosferyczne, a takie panowały w tym roku w dniu św. Józefa. Siąpił przenikliwie zimny deszcz, przechodzący chwilami w ulewę. Jednak parafianie nie zawiedli:  wypełnili świątynię.  Dopisali też Goście-Pielgrzymi, szczególnie kapłani (dwudziestu trzech!) z dostojnymi Księżmi Biskupami z Warszawy i Częstochowy na czele.   
W parafii polskokatolickiej w Długim Kącie posługę duszpasterską sprawuje ksiądz infułat Kazimierz Bonczar, który obchodził 65-lecie urodzin, 40-lecie święceń kapłańskich i 25-lecie pracy kapłańskiej w Długim Kącie. Wciągu tych lat, całym swym życiem ukazywał te ideały, za którymi warto pójść. Jego gorliwa praca duszpasterska i modlitwa o powołania kapłańskie, przyniosła owoce. 
Po raz pierwszy udzielono święceń diakonatu młodzieńcowi ochrzczonemu w tym kościele, Andrzejowi Pastuszkowi, klerykowi Wyższego Seminarium Duchownego i studentowi  IV roku Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Jego powołanie do służby Bogu rosło w zacnej, powszechnie szanowanej rodzinie polskokatolickiej, w klimacie wiary i oddania Kościołowi. Tu usłyszał wezwanie Pana żniwa i otrzymał święcenia diakonatu. 
Na uroczystość przy była Rodzina, Krewni, Przyjaciele, Sąsiedzi, po prostu cała wspólnota związana węzłami krwi, wyznania i przyjaźni. Nie zabrakło oczywiście i kolegów Andrzeja, alumnów Wyższego Seminarium Duchownego.


... przyjmij stułę



Po przywitaniu Dostojnych Gości, rozpoczęła się koncelebrowana Msza św. odpustowa, poprzedzona spowiedzią generalną wszystkich uczestników uroczystości. Alumni byli lektorami pierwszego i drugiego czytania.  Przed Ewangelią J. E. bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański  Zwierzchnik Kościoła  i Ordynariusz Diecezji Warszawskiej — przystąpił do udzielenia święceń diakonatu. Najpierw nad leżącym przed ołtarzem klerykiem Andrzejem odmówiono Litanię do Wszystkich Świętych, a następnie Ksiądz Biskup — Szafarz sakramentu — zapytał Archidiakona, ks. infułata Ryszarda Dąbrowskiego, czy kandydat na diakona jest godny uzyskania tego świętego urzędu. Otrzymawszy odpowiedź twierdzącą, Ksiądz Biskup włożył ręce na głowę kleryka i wyrecytował formułę Rytuale. Następnie prze kazał mu stułę jako znak władzy duchowej. Diakon nosi stułę przełożoną przez ramię. Po nałożeniu ozdobnej, podobnej do ornatu szaty, zwanej dalmatyką, diakon otrzymał Ewangeliarz, oznakę prawa czytania Ewangelii, głoszenia kazań i nauczania religii; diakon może także udzielać Komunii św., chrzcić, a nawet asystować przy ślubach i prowadzić pogrzeby.  Do pełnienia tych czynności Duch święty daje duchownemu odpowiednie łaski.  Nowo wyświęcony diakon Andrzej Pastuszek otrzymał je z całą pewnością.  Słyszeliśmy bowiem z jakim namaszczeniem czytał on fragment Ewangelii, przeznaczony na uroczystość św. Józefa; po raz pierwszy publicznie w rodzinnym kościele. Wierni słuchali tych słów ze łzami wzruszenia i radości. A kiedy Diakon udzielał Komunii św. cieplej zabiły serca, bo eucharystyczny Pan Jezus okazał się tak bliski.


Życzenia dla nowego diakona



 

Ozdobą uroczystości był zespół  „Rzemyki" oraz wspaniała warta honorowa, którą pełnili strażacy w mundurach galowych. Były także pozdrowienia, piękne wiersze i kwiaty. A gdy uroczystość dobiegła końca, wszyscy udali się na posiłek,  „bo wielu z nich przybyło z daleka".
W naszych modlitwach prośmy Ducha świętego, aby wlał w nasze serca mocną wiarę, aby obdarzył Kościół Polskokatolicki swymi powołaniami, aby rosły te powołania do służby Bogu, do służby dla dobra naszych parafii i wszystkich ludzi.