Z życia naszych parafii

Pokój ludziom, światu i gwiazdom

Pod takim hasłem, rozumianym jako wezwanie i wyzwanie rzucone dziś całemu światu, wszystkim bez wyjątku ludziom. Oddział Warszawski Społecznego Towarzystwa Polskich Katolików zorganizował specjalne spotkanie w dniu 16 listopada 1986 r. (niedziela).

 

W całości spotkanie poświęcone było sprawie tak istotnej, tak zasadniczej, jaką jest — nie tylko zresztą dzisiaj — sprawa pokoju na ziemi, pokoju między narodami Spotkanie miało charakter dwuczęściowy. Pierwsza część, ta o charakterze religijnym, nadprzyrodzonym, miała miejsce w katedrze, gdzie o godzinie 11-tej została odprawiona Msza Święta w intencji uproszenia pokoju, w intencji wsparcia wysiłków tych wszystkich, którzy niezależnie od swoich racji światopoglądowych czy przynależności do określonych ustrojów politycznych, zabiegają o zrealizowanie odwiecznych pragnień człowieka życia w pokoju. W tej też intencji odprawiono specjalne modły, a wszyscy zgromadzeni w katedrze przystąpili do Stołu Pańskiego, Stołu Jedności i Pokoju, przyjmując do swoich serc Tego, który jest Pokojem i który przyszedł światu dać pokój.

Druga część, to spotkanie w nowej, przestronnej sali w nowo wybudowanym budynku administracji Parafii Katedralnej przy ul. Szwoleżerów 4. Oczy przybyłych na to spotkanie zwrócone były najpierw — i to jest rzecz zrozumiała — na specjalną z tej okazji dekorację: biały orzeł, biało-czerwona flaga, a na tle niebieskim gołębie — symbole pokoju i napisy — Pokój, Pax, Frieden.

Prezes Oddziału Warszawskiego STPK witał serdecznie wszystkich przybyłych, a wśród nich ks. Ryszarda Dąbrowskiego — kanclerza Rady Synodalnej Kościoła Polskokatolickiego, Mariana Domańskiego — prezesa Rady Parafialnej Parafii Katedralnej, członków Zarządu Oddziału.

Główny referat wygłosił ks. dziekan Tomasz Wójtowicz, który swe wywody skoncentrował na chrześcijańskim spojrzeniu na sprawy pokoju. Na spotkaniu, wszyscy obecni postanowili, aby końcowe wnioski referatu ks. dziekana Tomasza Wójtowicza przyjąć jako wyraz postawy i przekonania wszystkich członków Oddziału Warszawskiego i wiernych Parafii Katedralnej w Warszawie, a także, aby stanowiły one skromny apel skierowany do wszystkich, a jednocześnie prośbę, jako że tylko pax inter omnes, pax in hominibus, pax in terra, pax in astris, daje nam nadzieję i pewność na lepsze, szczęśliwsze życie dziś, jutro i w przyszłości. Słowa tego apelu sprowadzają się m.in. do poparcia tych wszystkich wysiłków i propozycji, które zmierzają do wyeliminowania wszelkich broni nuklearnych, do zredukowania konwencjonalnych sił i liczby wojsk do wymaganego minimum potrzebnego jedynie dla utrzymania ładu i porządku w świecie zgodnie z ładem i porządkiem Bożym, do uczynienia wszystkiego, aby propozycja M. Gorbaczowa, stałą się dla chrześcijan zadaniem d to takim, aby w dwa tysiące lat po narodzeniu Chrystusa, wszyscy chrześcijanie, a z nimi i wszyscy na tej ziemi, ' mogli ogłosić, że spełniło się wreszcie życzenie i program Boży z nad stajenki Betlejemskiej: Chwała Bogu — Pokój ludziom na ziemi.

Integralną częścią spotkania pokojowego było złożenie przez wybraną delegację wiązanki kwiatów pod pomnikiem Sapera.

Warszawa1986_11_16
Referat wygłosił ks. dziekan Tomasz Wójtowicz

Warszawa1986_11_16
W czasie spotkania

Warszawa1986_11_16

Delegaci Oddziału Warszawskiego STPK składają kwiaty pod pomnikiem Sapera. Od lewej stoją: Anna Smuga, Wincenty Piłatowicz, Marian Domański, Elżbieta Siwak, Stanisław Leszczyński,  Albin Wiśniewski, Rafał Toroniewicz i Jerzy Boniecki