M u n z i n g e r   Walter

 (1830-1873)

 

  • przywódca ruchu laików starokatolickich w Szwajcarii

  • współorganizator Chrześcijańskokatolickiego Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie w Bernie

 


   Urodził się w Olten. W. Munzinger był synem pierwszego prezydenta rządu Szwajcarii, z kantonu Solura Martina Josefa Munzingera. W latach 1841-1849 uczęszczał do gimnazjum w Solurze. Studiował prawo w Bernie (1849-1851), w Paryżu (1851-1853), w Berlinie (1854 -1855). W roku 1854 zdał berneński egzamin adwokacki. W roku 1855 został doktorem nauk prawniczych w Bernie. Następnie habilituje się na tamtejszym uniwersytecie z prawa francuskiego i kościelnego. W roku 1857 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1863 roku - profesorem zwyczajnym prawa handlowego, cywilnego i prawa państwowego Związku Szwajcarskiego. W latach 1865-1866 W. Munzinger był rektorem uniwersytetu w Bernie. Położył wielkie zasługi w ujednoliceniu kształcenia prawniczego w Szwajcarii (szczególnie prawa handlowego i prawa obligacyjnego). W latach 1872-1873 był członkiem parlamentu. W latach 1871-1873 był członkiem Komitetu Centralnego Szwajcarskiego Związku Liberalnych Katolików. 
   W. Munzinger miał istotny wpływ na kształtowanie kościelno-religijnego protestu przeciwko dogmatowi o nieomylności papieża, sformułowanego przede wszystkim z pobudek politycznych. Wielkie wrażenie wywarł na nim pierwszy Kongres Starokatolików w Monachium (IAKK, 1871 r.). Z radością powitał monachijskie postulaty, dotyczące organizowania własnych parafii. W tym właśnie kierunku aktywnie działał w Szwajcarii. Kiedy ks. P. Gschwind został ekskomunikowany, prof. Munzinger szybko doszedł do przekonania, że Starrkich-Dulliken będzie pozycją straconą jeśli nie opowiedzą się za nią inne parafie. Doprowadził on do tego, że  - dotychczas bierny - Komitet Centralny Szwajcarskiego Stowarzyszenia Wolnych Katolików zwołał w dniu 1.12.1872 r. wielki wiec katolików w Olten. "Dzień w Olten", na którym zebrało się ok. 2 500 katolików stał się bardzo ważnym wydarzeniem dla Kościoła Chrześcijańskokatolickiego Szwajcarii. Podjęto tu decyzje zorganizowania własnych parafii oraz własnej organizacji kościelnej. Na zaproszenie Munzingera przybył do Szwajcarii ks. prof. J. H. Reinkens z Wrocławia - późniejszy pierwszy biskup Kościoła Starokatolickiego Niemiec. Oto słowa Munzingera, skierowane pod adresem ks. prof. Reinkensa: "Daj Ksiądz dyrektywę religijną, inaczej będzie chaos kościelny". Pierwsze parafie powstały w  Starrkich,  OlsbergOltenTrimbach  i  Zurichu.
   W. Munzinger w istotny sposób wpłynął na powołanie Katolickiego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu w Bernie. Dzięki jego inicjatywie, w roku 1874, włączono do berneńskiego ustawodawstwa wyznaniowego przepis, że w łączności z Wyższą Szkołą ma powstać zakład naukowy kształcący teologów katolickich. Już 29.07. 1874 r. Wielka Rada kantonu Berno, na podstawie opinii opracowanej przez profesorów Eduarda Müllera (teologia), Friedricha Nippolda (teologia ewangelicka) i proboszcza z Olten, Eduarda Herzoga, podjęła decyzję o utworzeniu na Uniwersytecie w Bernie Wydziału Teologii Katolickiej. W dniu 11.12.1874 r. nastąpiło uroczyste otwarcie. Wydział rozpoczął działalność pod kierunkiem dziekana prof. J. Friedricha, powołanego na to stanowisko z Monachium, z pięcioma profesorami i ośmioma studentami.  -  Jak dotychczas, jest to jedyny akademicki wydział teologii starokatolickiej i stanowi właściwe duchowe centrum Kościoła Chrześcijańskokatolickiego Szwajcarii.
   E. Herzog ocenił później jego działalność: " Na tyle, na ile można sądzić po ludzku, bez niego nie doszłoby do utworzenia parafii chrześcijańskokatolickich, bez niego nie mógłby się ukonstytuować chrześcijańskokatolicki Kościół narodowy, bez niego nie mielibyśmy żadnej szkoły teologicznej".  Był to człowiek świecki, który od początku rozumiał, że "walka przeciwko Rzymowi" może być skutecznie prowadzona jedynie na podstawie Pisma Św. i starego Kościoła.
   Zmarł w Bernie.


zobacz:   tu  i  tu

 

 


Dane biograficzne:

Peter Dietschi / Leo Weber, Walter Munzinger. Ein Lebensbild,  Olten 1874, ss. 23. 

Erich Gruner, Die schweizerische Bundesversammlung 1848-1920t. 1: Biographien,  Berno 1966, s. 206 n.

Urs KüryKościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.643-644

 

Bibliografia:

Papstthum und Nationalkirche. Eine kirchenrechtliche Studie,  Berno 1860, ss. 140. 

Der Katholiken-Congress in München. Die Stellung des Staates zu der religiösen Beweguhg in der Schweiz. Ein aufklärendes Wort an den Schweiz. Verein freisinniger Katholiken,  Berno 1871, ss. 47. 

[Autor],  Antwort der Diözesankonferenz auf den Rekurs des gewes. Bischofs von Basel an den Bundesrath gegen seine Amtsentsetzung,  Solothurn 1871, ss. 39. 

[Anonimowo], Was wir wollen I-III,  w: Katholische Blätter l (1873), nr l, s. 2-7; nr 2, s. 1-5; nr 3, s. 17-21.