L a n g e n     Josef

 (1837-1901)

  • teolog

  • klasyk literatury starokatolickiej

 


   Josef Langen pracował razem z F.H. Reuschem na wydziale teologii katolickiej uniwersytetu w Bonn. Urodził się w Kolonii, a studiował w Bonn. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1859. W roku 1861 został mianowany docentem, w roku 1864 - profesorem nadzwyczajnym, a w roku 1867 - profesorem zwyczajnym egzegezy Nowego Testamentu na wydziale teologii katolickiej uniwersytetu w Bonn. Z powodu sprzeciwu wobec dogmatu o nieomylności papieża, J. Langen został ekskomunikowany w roku 1873. Wprawdzie zachował swą profesurę na wydziale teologicznym, ale jego wykłady były zakazane dla rzymskokatolickich studentów teologii i uczęszczali na nie tylko studenci starokatoliccy. Po zniesieniu obowiązkowego celibatu dla księży starokatolickich, J. Langen - podobnie jak F.H. Reusch - wycofał się prawie całkowicie z życia kościelnego. Zmarł w Bonn.

 

 


Dane biograficzne:

Por. Leopold Karl GoetzArt.  Langenw: Realenzyklopädie für protestantische Theologie und Kirche, 11, Lipsk 1902, 268-271.

Urs KüryKościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.621-622

 

 

Z jego prac uwzględniliśmy następujące pozycje:

Die letzten Lebenstage Jesu. Ein biblisch-historischer Versuch, nebst einem Anhang über Golgotha und das heilige Grab,  Fryburg Bryzgowijski 1864, ss. 431.

Das Judentum in Palästina zur Zeit Christi,  Fryburg Bryzgowijski 1866, ss. 528. 

Das Vatikanische Dogma von dem Unwersalepiskopat und der Unfehlbarkeit des Papstes in seinem Verhältnis zum Neuen Testament und der kirchlichen Ueberlieferung 4 części w 11., Bonn 1871-1876; 18762, ss. 116,138,158,102; dodruk, Aalen 1971. 

Grundriss der Einleitung in das Neue Testament,  Fryburg Bryzgowijski 1868, ss. 208; Bonn 1873, ss. 216. 

Die Kirchenväter und das Neue Testament. Beitrage zur Geschichte der Erklürung der wichtigsten neutestamentlichen Stellen,  Bonn 1874, ss. 276. 

Die trinitarische Lehrdifferenz zwischen der abendländischen und der morgenländischen Kirche. Eine dogmatische Untersuchung,  Bonn 1876, ss. 127. 

Johannes von Damaskus: eine patristische Monographie,  Gotha 1879, ss. 311.

Geschichte der römischen Kirche bis Innozenz III. Quellenmässig dargestellt4 tomy, Bonn 1881-1893, ss. 873, 858, 583, 720; dodruk, Aalen 1971. 

Roger Baco. Eine Rede,  Monachium 1883; Halle nad Salą 1891. 

Die Klemensromane. Ihre Entstehung und ihre Tendenzen, aufs neue untersucht,  Gotha 1890, ss. 167. 

Zum 25 jährigen Jubilaum des 18. Juli 1870. Gedenkblätter von einem Moralisten,  Bonn 1895. 

Köln, die allzeit treue Tochter der römischen Kirche. In historischer Beleuchtung von Gregorius Illuminator9 wyd., Kolonia 1903, ss. 18.

 

Poza tym napisał na polecenie starokatolickiego Synodu

Katholischer Katechismus,  Bonn 1875, ss. 70.

Leitfaden für den (alt)katholischen Religionsunterricht an höheren Schulen,  Bonn 1875, ss. 189.

 

Artykuły w RITh.