H u b e r   Johann  Nepomuk

(1830-1879)

 

  • klasyk literatury starokatolickiej

 


   Johanna Nepomuka Hubera można nazwać zdolnym, świeckim współpracownikiem I. von Döllingera w jego walce przeciw dogmatom watykańskim. Urodził się w Monachium i tam studiował filozofię i teologię. W1854 roku został mianowany docentem na wydziale filozofii uniwersytetu monachijskiego, w 1859 - profesorem nadzwyczajnym, a w 1864 - profesorem zwyczajnym. Jego katedra była wyznaczona do prowadzenia studiów filozoficznych dla teologów katolickich. W 1859 roku dzieło J. N. Hubera pt. „Filozofia Ojców Kościoła" zostało umieszczone na indeksie. J. N. Huber nie podporządkował się temu orzeczeniu, wydano więc teologom zakaz uczęszczania na jego wykłady. J. N. Huber był cennym współpracownikiem I.von Döllingera przy opracowywaniu jego „Listów rzymskich z Soboru" oraz pośredniczył w publikowaniu ich na łamach „Allgemeine Zeitung". Po ogłoszeniu ekskomuniki I.von Döllingera, wystąpił mężnie w obronie swego przyjaciela i przyłączył się do ruchu starokatolickiego. Jako filozof występował przeciw ultramontanizmowi, w obronie wolności intelektualnej oraz przeciw mechanistycznemu światopoglądowi, w obronie substancjalności duszy. Zmarł w Monachium.


zobacz...

 

 


Dane biograficzne:

Johann Friedrich, Trauerrede, Monachium 1879.

 Eberhard ZirngieblJohann Nepomuk Huber,  Gotha 1881.

Urs KüryKościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.615-616

 

 

Z jego prac uwzględniliśmy:

Über die Willensfreiheit,  Monachium 1858, ss. 66.

Die Philosophie der Kirchenväter,  Monachium 1859, ss. 362.

Johannes Scotus Erigena. Ein Beitrag zur Geschichte der Philosophie und Theologie im Mittelalter,  Monachium 1861, ss. 442. 

Die Idee der Unsterblichkeit,  Monachium 1865, ss. 192. 

Der Proletarier. 3 Vorlesungen zur Orientierung in der socialen Frage,  Monachium 1865, ss. 159. 

Die religiöse Aufklärung im 18. Jahrhundert,  w: Studien. Philosophische Schriften, Monachium 1867, s. 1-272. 

Zur Christologie,  w: Studien. Philosophische Schriften, Monachium 1867, s. 273-311. 

Das Papsttum und der Staat. Wider den Anti- Janus,  w: Stimmen aus der katholischen Kirche über die Kirchenfragen der Gegenwart, l tom, Monachium 1870, s. 1-86. 

Die Freiheiten der französichen Kirche,  w: Stimmen aus der katholischen Kirche über die Kirchenfragen der Gegenwart,  l tom, Monachium 1870, s. 285-322. 

Die Lehre Darwins kritisch betrachtet,  Monachium 1871, ss. 296. 

Das Verhältnis der deutschen Philosophie zur nationalen Erhebung. Vortrag,  Monachium 1871, ss. 24. 

Kleine Schriften,  Lipsk 1871, ss. 447. 

Der Jesuitenorden nach seiner Verfassung und Doctrin. Wirksamkeit und Geschichte charakterisiert,  Berlin 1873, ss. 564.

Die kirchlich-politische Wirksamkeit des Jesuitenordens,  Berlin 1873, ss. 77. 

Der alte und der neue Glaube. Ein Bekenntnis von David Friedrich Strauss kritisch gewürdigt,  Nördlingen 1873, ss. 96. 

Die Corruption in der römischen Kirche. Vortrage der Herren Huber und Messmer,  Essen (bez roku), ss. 19.

Die religiöse Frage. Wider Eduard von Hartmann,  Monachium 1875, ss. 40. 

Die ethische Frage,  Monachium 1875, ss. 45. 

Zur Kritik moderner Schöpfungslehre, mit besonderer Rücksicht auf Haeckels „natürliche Schäpfungsgeschichte",  Monachium 1875, ss. 59. 

Die Forschung nach der Materie,  Monachium 1877.