F r i e d r i c h   Johann

 
(1836-1917)

 

  • teolog

  • klasyk literatury starokatolickiej

 


   Najbardziej żarliwym współpracownikiem I. von Döllingera był jego uczeń Johann Friedrich. Urodzony w Poxdorf (Górna Frankonia), święcenia kapłańskie otrzymał w 1859. Przez trzy lata był wikariuszem w Scheinfeld, po czym w 1862 przeszedł do pracy naukowej, uzyskując tytuł docenta, a w 1865 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym historii Kościoła na uniwersytecie w Monachium. Jako doradca teologiczny liberalnego kardynała księcia Hohenlohe, był obecny w latach 1869-1870 na I Soborze Watykańskim. Jego „Dziennik prowadzony podczas Soboru Watykańskiego" (1871, 1872) oraz „Dokumenty wyjaśniające Sobór Watykański" (1871), posiadają nieprzemijającą wartość historyczną. Chociaż w roku 1871  J. Friedrich został ekskomunikowany, to mimo tego w 1872 roku król bawarski Ludwik II  [ 1 ] mianował go profesorem zwyczajnym teologii na uniwersytecie w Monachium. Uczestnicząc aktywnie w ruchu starokatolickim, dopiero jednak w 1891 roku poddał się jurysdykcji biskupa Reinkensa. W latach 1874 / 75 wziął urlop na uniwersytecie monachijskim, aby prowadzić wykłady z historii Kościoła na nowo utworzonym wydziale teologii starokatolickiej uniwersytetu w Bernie. W 1882 roku przeniósł się na wydział filozoficzny uniwersytetu monachijskiego. J. Friedrich zmarł w Monachium 20.08.1917r.

 

zobacz ...

 

 


Dane biograficzne:

A. K-sArtAus anderen altkatolischen kirchenw:  Chriskatholischer Haus-Kalender, 1919, s.51-52

Ewald Kessler, Johann Friedrich (1836-1917). Ein Beitrag zur Geschichte des Altkatholizismus,  Miscellanea Bavarica Monacensia 55, Monachium 1975, ss. 613.

Urs KüryKościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.613-615

 

 

Z jego licznych prac należy odnotować następujące pozycje:

Die Lehre des Johann Hus und ihre Bedeutung für die Entwicklung der neueren Zeit. Eine Habilitationsschrift,  Regensburg 1862, ss. 177.

Kirchengeschichte Deutschlands, 2 tomy, Bamberg 1867, 1869, ss. 489, 70. 

Das päpstlich gewahrleistete Recht der deutschen Nation, nicht an die päpstliche Unfehlbarkeit zu glauben,  w: Stimmen der katholischen Kirche, 2 tomy, Monachium 1870, s. 281-324. 

Documenta ad illustrandum Concilium Yaticanum anni 1870zebrał i wydał J. Friedrich, 2 części, Nördlingen 1871, ss. 316, 437. 

Joannis de Turrecremata de potestate papae et concilii generalis tractatus notabilis,  Innsbruck 1871. 

Tagebuch: während des vaticanischen Concils geführt,  Nördlingen 1871, ss. 462;  1873, ss. 488. 

Zur Verteidigung meines Tagebuches. Offener Briefan P. Rud. Cornely, Priester der Gesellschaft Jesu,  Nördlingen 1872, ss. 22 

Gott, meine einzige Hoffnung.  Christkatholisches Andachtsbuch, Lipsk 1872, 1873, ss. 381.

Über kirchliche Reformen. Rede,  Kolonia / Lipsk 1872, ss. 11. 

Die Wortbrüchigkeit und Unwahrhaftigkeit deutscher Bischöfe. Offenes Antwortschreiben an W. E. Freiherrn von Ketteler in Mainz,  Konstancja 1873, ss. 35.

Die Irrlehre der päpstlichen Unfehlbarkeit. Rede,  Würzburg 1873, ss. 15 

Vortrag über das Wesen des Altkatholizismus,  Karlsruhe / Baden 1873. 

Der Kampf gegen die deutschen Theologen und die theologischen Fakultäten in den letzten 20 Jahren. Redę, gehalten zur Eroffnung der katholisch-theologischen Fakultät an der Hochschule Bern,  Bern 1875, ss. 45. 

Der Mechanismus der Vatikanischen Religion. Nach dem Fakultätenbuch der Redemptoristen dargestellt,  Bonn 1875, 1876, ss. 72. 

Über Wahrheit und Gerechtigkeit. Antwort auf die im Oktober 1875 von den Bischöfen Bayerns bei Sr. Majestat dem König eingereichten Vorstellung,  Monachium 1876, ss. 98. 

Beiträge zur Kirchengeschichte des 18. Jahrhunderts. Aus dem handschriftlichen Nachlass des regulierten Chorherrn Eusebius Amort zusammengestellt, Monachium 1876, ss. 143.

Eine literarische Fehde zwischen Alt- und Neukatholiken. Herausgegeben von einem katholischen Laien. Mit Anhang: Aus brieflichen Mitteilungen von J. Friedrich,  Heidelberg 1877, ss. 72. 

Geschichte des Vatikanischen Konzils3 tomy, Bonn 1877-1887; dodruk, Hildesheim 1971, ss. 840, 458, 1258.

Zur ältesten Geschichte des Primates in der Kirche,  Bonn 1879, ss. 207. 

Der Altkatholizismus im Lichte der geschichtlichen und christlichen Wahrheit. Eine apologetische Antwort an P. Th. N., O. S. B,  Monachium 1888, ss. 74. 

Die Konstantinische Schenkung,  Nördlingen 1889, ss. 197. 

Johann Adam Möhler, der Symboliker. Ein Beitrag zu seinem Leben und seiner Lehre aus seinen eigenen und anderen ungedruckten Papieren,  Monachium 1894, ss. 139. 

Hat der Papst auf Grund der Beschlüsse vom 18. Juli 1870 ein Recht, in die Politik einzugreifen? Ein Vortag,  Bonn 1894, ss. 24, [przedruk: Deutscher Merkur (1894), s. 3-5, 11-12, 18-19]. 

Die römischen Hoffnungen auf eine Wiedervereinigung der christlichen Kirchen. Vortrag in der Altkatholiken-Versammlung zu München, am 2. Februar 1895,  Monachium 1895, ss. 16, [przedruk: Deutscher Merkur (1895), s. 49-50, 57-59, 66-68]. 

Ignaz von Döllinger. Sein Leben auf Grund seines schriftlichen Nachlasses dargestellt,  3 tomy, Monachium 1899-1901, ss. 506, 538, 732. 

Die Unechtheit der Canones von Sardica,  Monachium 1903, ss. 102, [przedruk: Sitzungsberichte der K. bayr. Akademie der Wissenschaften 2 (1902), s. 417-476; 3 (1903), s. 383-426].

Die sardizensischen Aktenstücke der Sammlung des Theodosius Diaconus,  Monachium 1903, ss. 22, [przedruk: Sitzungsberichte der K. bayr. Akademie der Wissenschaften 3 (1903), s. 321-343]. 

Fürst Hohenlohe und das Vatikanische Konzil. Nach den Denkwürdigkeiten des Fürsten Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst,  Bern 1907, ss. 28, [przedruk: RITh 15 (1907), s. 260-288]. 

Die christliche Lehre von der Entstehung der Welt und das sogenannte Sechstagewerk des Alten Testaments. Vortrag,  Monachium 1909, ss. 15. 

Einige Bemerkungen zu des Jesuiten Granderath Geschichte des Vatikanischen Konzils,  Berno 1909, ss. 35 [przedruk: RITh 17 (1909), s. 209-243]. 

Die Erlasse Pius' X. im Jahre 1910. Eine Skizze. Vortrag,  Kempten 1911, ss. 27. 

 

Poza tym artykuły w RITh  i  IKZ.